روزی که مردم

مایلم روزی که میمیرم مرا در تابوت سیاهی بگزارید تا همه بدانند در تاریکی به سر می برده ام دستهایم را از تابوت بیرون بگذارید تا همه بدانند به آنچه می خواستم نرسیدم چشمهایم را باز بگذارید تا همه بدانند چشم انتظار از دنیا رفته ام روی قبرم تکه یخی بگذارید تا مثل باران برایم اشک ریزد و روی سنگ قبرم چیزی ننویسید تا همه فراموشم کنند

/ 1 نظر / 5 بازدید
لیلا

روزگارا! تو اگر سخت به من میگیری, با خبر باش که پژمردن من آسان نیست... گرچه دلگیر تر از دیروزم... گرچه فردای غم انگیز مرا میخواند... دلخوشیها کم نیست,زندگی باید کرد...